familie Poolman weblog

Wel dat is een lastige vraag die ik mijzelf stel, en wat met ik daar op gaan antwoorden?

Ik ben geboren net als de meeste mensen, alleen er zijn er maar een paar die op 8 januari 1959 in s’Gravenzande geboren zijn, dat maakt mij dus al een beetje uniek.
Na dat geboren worden heb ik van alles mee gemaakt maar om dat nu allemaal hier neer te schrijven lijkt mij niet echt spannend.
Het is al erg genoeg dat vanaf het begin van deze weblog vrijwel iedere dag van mijn leven op internet staat.
Dus als ik hier die voorgaande jaren per dag moet gaan beschrijven zou mij dat ook weer en paar jaar kosten dus dat doe ik maar niet.
Dat geboren worden is overigens veroorzaakt door mijn moeder, Cock Storm, en mijn vader, Wim Poolman.
Die vonden elkaar erg aardig en zijn na hun huwelijk aan de productie van nageslacht gaan werken en daar ben ik dus het resultaat van en daardoor is deze weblog uiteindelijk ontstaan, het is dus niet mijn schuld!
Ook heb ik een broertje gehad, Andr Poolman, hij is helaas in zijn 4e levensjaar al overleden.
Verder is daar natuurlijk mijn zus Anne-Mieke Poolman, zij is getrouwd met Eric van den Berg en heet dus nu Anne-Mieke van den Berg, samen hebben zij een zoon, Robin van den Berg.
Dan is daar ook mijn zussie Danielle de Roos, mijn moeder is hertrouwd met Jan de Roos vandaar, die weer samen woont met Marcel Janssen.
En nu gaat het moeilijk worden om alles van de familie er verder in detail bij te zetten dus ik hou het kort, mijn vader Wim Poolman is ook hertrouwd en hierdoor heb ik er een stief broer, Ronald Poolman en een stief zus, Ellen Poolman bij gekregen en ook een half broer Patrick Poolman, maar hier hebben wij allemaal eigenlijk heel weinig kontakt meer mee.
Mijn vader Wim Poolman is inmiddels overleden.
Je ziet dus dat ik in alle vormen broers en zussen heb, stief, half en ook nog echte!
Voor de gezelligheid heb ik een hele lange tijd geleden besloten om ook voor mijzelf een levenspartner te kiezen, dat is Roos Ugolini geworden, voor de familie Roosje, als je meer over Roos wil weten kijk dan even op de site onder het kopje “wie is Roos Poolman”, want zo heet zij sinds zij met mij getrouwd is.
Gezamelijk hebben wij besloten om Mike Poolman op de wereld los te laten en wil je dus meer weten over Mike Poolman, op de site is ook een link naar zijn verhaal te vinden. 

Wat ik wel zou kunen vertellen is dat ik mijzelf zie als een levens genieter, ik hou van alle mooie en leuke dingen in het leven en geniet daar ook iedere dag intens van.
Verder heb ik iets met computers en internet maar als je de blog leest zal dat wel duidelijk worden, daar heb ik het soms erg druk mee en altijd lukt het mij om de boel bij ons thuis en bij een beperkte groep vrienden en bekenden aan de gang te houden en deze mensen te helpen met het oplossen van problemen waardoor mijn kennis ook steeds weer groeit dus learning all the time gaat ook voor mij op.
Ook heb ik een tic, ik wil alles weten en hebben wat met the Shadows te maken heeft, bij ons thuis hangt dan ook een Hank B Mavin stratocaster aan de muur, jawel een echte fiesta red met handtekenig van “the man himself” uit de custom shop van Fender!
Daarnaast heb ik vrijwel alles wat The Shadows ooit uitgebracht hebben op CD of LP en een leuke verzameling DVD’s in mijn bezit waar ik vrijwel dagelijks wel iets van beluister of bekijk.
Het bespelen van die Strat gaat mij helaas niet zo goed af maar je kan nu eenmaal niet alles!

Voor het verzamelen van de euro’s ga ik op onregelmatige tijden naar GGZ-Delfland, dat is dus mijn werk omgeving, daar ben ik sinds 2002 in dienst als “receptionist/telefonist” maar omdat ik meestal in de avond en nacht daar werk kent iedereen daar mij beter als Peter de portier met de baard en ik vermaak mij daar best.
Soms roep ik wel eens dat ik deze overstap 10 jaar eerder had moeten doen maar dan zou ik de enorme levens ervaring die ik opgebouwd heb bij mijn vorige werkgever, “A.J. Prins”, nooit gehad hebben en daar heb ik in die 26 jaar toch ook echt met veel plezier gewerkt en vreselijk veel geleerd.
En regelmatig wandel ik daar nog steeds even binnen voor een praatje of een beetje meedenken als er iets moet gebeuren met computers of andere dingen, er zit tenslotte 26 jaar ervaring in mijn hoofd.
Over die jaren bij Prins zou ik een boek kunnen schrijven, de titel weet ik al “de grote winkel van Prins”, naar de winkler Prins.
De inhoud zou ook net zo divers zijn maar er zou ook in komen te staan dat ik daar Roos ontmoet heb dus het het zou ook best een roman kunnen worden en wellicht begin ik er ooit nog wel eens aan maar dan wel samen met de mensen die ik in die 26 jaar als collega’s heb zien gaan en komen en dat zijn er nogal wat.
Van die oud collega’s heb ik er met heel veel nog steeds kontakt en als wij elkaar treffen is het nog steeds dikke pret over die “goede oude tijd” in de winkel.

Er komt nog wel meer over ikke, dus blijven lezen!