familie Poolman weblog

Ik ben geboren in Scheveningen op 29 july 1957 ik heb een tijdje in Den Haag gewoond bij Oma Dora en ook een tijd in Delft bij mijn moeder en later ook mijn stiefvader want mijn echte vader ken ik niet dus die hoef ik ook niet te kennen want hij heeft al die jaren niet naar mij omgekeken dus de enige vader die ik ken is mijn stiefvader die ik ook als mijn vader beschouw.
Ik heb 2 zusjes Lucy, haar kinderen zijn Jaimy en Quinty, Gracia haar dochter heet Pepper .
Mijn moeder kreeg ongeveer 8 jaar geleden te horen dat ze darmkanker heeft en daarna was er een uitzaaing naar alle twee haar longen, chemo gehad heeft niet mogen baten na 3 of 4 jaar is zij eraan overleden ik heb een tijdje willen vragen wie mijn vader was maar op een gegeven moment hoefde het voor mij niet meer want ik heb al een vader die altijd voor ons klaar staat voor mijn zusjes en mij dit is allemaal gebeurd voordat Pepper geboren is dus mijn moeder heeft nooit Pepper gekend maar ik denk dat ze helemaal gek op haar zou zijn daarom is ze ook naar mijn moeder genoemd Pepper Carla.
Een tijdje daarna is ook mijn oma overleden (waar ik bij gewoond heb de moeder van mijn moeder).
Ook onverwacht een tijdje daarna is een oom van mij overleden (de peetvader van Mike), ik mis ze nog steeds allemaal het belangrijkste mijn moeder maar ik heb een goede schoonmoeder /schoonvader (ook al is hij overleden) en een stiefschoonvader.
Ook een stiefschoonmoeder toen nog daar horen we niks meer van.
En ook schoonzusjes / zwagers die ons ook veel helpen .
Ik pas nu al een tijdje op Pepper binnenkort gaat ze naar de bso dan hoeft het niet meer als Gracia aan het werk is.

Ik ben gaan werken bij Prins waar ik Peter heb leren kennen dus verliefd/verloofd/getrouwd en na 2 jaar is Mike geboren in Rotterdam (verloskundige kliniek / naast het van Dam ziekenhuis) in het begin had hij longontsteking wat wij dus veel later pas hoorde.
Toen duurde het nog een paar dagen voordat hij me naar huis mocht ik mocht het eerste naar huis .
Dat is wel raar zonder kind thuiskomen maar ja daar kwamen we overheen .
Toen we hem eindelijk mochten halen en meenemen .
Daar ging het met mij niet zo goed (ontstekingen niet kunnen lopen in iedergeval moeilijk) .
Maar alles is goed gekomen gelukkig .
Toen hij drie jaar oud was ging hij voor het eerst naar de creche (in Rotterdam nog ).
Hij is ook nog aan zijn ogen geopereerd (recht getrokken)en ook een luioog (pleisters op zijn ogen) .

Wij zijn met de schoonfamilie naar Zweden geweest dat was heel gezellig maar op een ding wat we niet zo leuk vonden dat Mike longontsteking kreeg dus naar het ziekenhuis gelukkig kon me stiefschoonmoeder heel goed zweeds want hij moest eigenlijk in het ziekenhuis blijven maar hij mocht (met antibiotica weliswaar ) gelukkig mee naar huis (nou ja huisje )want thuis is natuurlijk in Holland .

We zijn toen naar Delft verhuisd ,in de Kloosterkade het huis was niet erg groot maar ja we wilden zo graag in Delft wonen omdat bijna  de hele familie hier woonde .
Mike ging naar de kleuterschool (gewone school) al gauw werd het duidelijk dat hij naar een speciale school moest .
Hij had adhd (door de kinderarst geconstateerd) en later ook getest op autisme ( in Leiden geweest)eindelijk een soort stempel voor zijn gedrag .
Wij zijn toen weer verhuisd (naar het huis waar we nu wonen) in Tanthof want we moesten uit dat andere huis vanwege sloopwerken.

Vele jaren daarna was ik op een dag gevallen (gebroken been )toen ging zijn gedrag heel anders dat zelfs family first erbij moest komen het was natuurlijk heel anders thuis ik kon natuurlijk niks zelfs niet achter hem aan rennnen en daar maakte hij misbruik van om later uit school te komen daarom was hij onhandelbaar maar dat is (gelukkig goed gekomen met begeleiding ) maar ja als het anders is als anders kan hij (nu nog al is hij 20) nog uit zijn dak gaan en vooral tegen ons of mij alleen .
Als er vreemde bij zijn doet hij het niet.
Maar we hebben wel een paar dingen geleerd om hem dan tot bedaren te krijgen maar af en toe is dat nog moeilijk vooral de laatste tijd .
Ik ga nog wel eens in discussie met hem maar dat moet ik vooral niet doen dan loop ik gewoon weg ,of ik negeer hem.

De laatste tijd  is er ook veel gebeurd zoals/zijn vader heeft in het ziekenhuis gelegen (voor een kijkoperatie want ze dachten dat het zijn blindedarm was gelukkig niet ) dat vond Mike helemaal niet leuk om zijn vader daar te zien maar hij was blij dat hij gauw weer thuis was .
Toen werd ik niet lekker (draaierig duizelig de hele kamer draaide ik kon niet eens opstaan of daar lag ik) naar de dokter geweest die zei evenwichtstoornis dus medicijnen slikken maar daar gaat het goed mee dus dat is weer een verandering voor Mike maar dat heeft hij goed opgevangen (met zijn vader samen gekookt  natuurlijkmeer zijn vader).
Maar verder is heel lief en  ik ben blij dat hij onze zoon is .
Maar af en toe ………………!

Word vervolgd!!